MÜZİK

18 Mayıs 2011 Çarşamba

ondan sevgilisine....;)

Bir sonu yazmanın başını bulmak ne zormuş sevgili, daha dün gibi yenice geçip gitti şeker tadındaki gülüşlerimiz, biz istemezdik zaman böyle savursun sevdayı, sorsalardı bilemezdik asidi bol acılarla eriyip gitti. Sonrasında kocaman boşluklar kaldı neyle dolduracağımı bilemediğim, söylemeye çekindiğim duygular bıraktı ardından. Güzel olduğunu sandığımız zamanlar ne çabuk eskiyordu değil mi? Hayallerini kurduğumuz o stüdyo ışıklarının altında. Nisan yağmurlarına karşı uyuduğumuzu hayal ederdik hatırladın mı? Yüzümüzün çukurları tuzlu su dolardı, daha yavaş geçsin diye zaman konuşmazdık, kimsenin bilmediği öyküleri dinlerdik sevde kuşundan… oysa şimdi adımların yabancı bir sokak lambasının altında, özünde artık bana ait olmayan an’lar içinde. Yeni taşınılmış yağlı boya kokusu taşıyan, başkalarıyla olduğun bir mutfak tezgâhında gezdiriyorsun parmak uçlarını, şaşırtıcı olan benimde bu duruma alışmış olmam kalbinde bir hafızası vardır derdim ya; içimi acıtan bir detay çıkıp seni hatırlatmışken, garip değimli yüzümün her şeyi unutmuş olması. Şimdi söyleyeceklerimi daha azımdan çıkmadan tahmin ederdin bilirim ama kolay bir iş değil ki, hissettiklerimi yazma egzersizleri yapıyorum bir sonun ardından. Çekip gidip birde uzaktan seyretmek gerekiyordu olup bitenleri mayıs sonunda. Ben şimdi elimde bir pusula konuşamadığımız bir sonu yoluma katıyorum ve katık yapıyorum derinliğini sancılarıma… ne dersen de anlamamıştım ben daha çocuktum sen büyüdüğün gün, umursamamıştım kırarken seni, nasıl olsa her yaz başında olduğu gibi sevgilim ilkbahar bitmeden döner sanmıştım…

Hiç yorum yok: