MÜZİK

28 Temmuz 2011 Perşembe

sevgili...

Beni kırıp döktüğün bir hayat karşısında, bakışları silinmiş bir yabancı gibi dinliyorsun. Yanan ateş ikimizi de eritmiş olmasa kaçıp gitmek çok kolay. Oysa biz hoyratlıktan dem vuran bu sevdayı yüreğimizin ceviz sandığına saklamıştık sevgili. Şimdi arkanı bana dönüp ne güzel yaslanabiliyorsun. Benimse, sırtıma yapıştı kaldı senli günlerim. Uzak diyarlardan sıcak gülümsemeler getirirdin ya bana, inanmıştım ben buna. O zamanlardan geriye sadece yanan yüzüm kaldı seni görünce. Senin benle birlikte hayatına giren tüm korkuların belli ki artık dağıldı. Biliyor musun? Hiç aklıma gelmezdi tüm bunlar. Gelse de güler geçerdim belkide. Ömrümüzün kırılıp içimize battığı bir buluşma noktası olurdu ya araba park yerleri, bana sarılışını izlerdi sokak lambaları sessizce. Sen şimdi düşlediğim en güzel gecelerden, hızla aşağı düşüyorsun. Akan gözyaşlarımdan beni, - artık öpme sevgili.- Hikâyemizi kim dinlese büyük bir aşk sanıyor. Satılığa çıkmış bir aşkı, Pazar tezgahlarında bırakışını duyuyorlar benden sonunda, yüzümden okuyorlar katilimi sevdamın. Yanılıyorsun güvenerek adını koyamadığın geçip giden zamana, Her şeyin bitiğini düşünmek uyumayı kolaylaştırır sanıyorsun sevgili. Belkide sen aylardır uyumuyorsun. İlkbahar gelmeden koparıp atsan da çiçekleri içinden, yaz boyu beni kokluyorsun Muğla yolu boyunca.  Artık Önümüzde uzun bir kış var sevgili, ama sen en çok, beni görünce temmuzlarına yerleşecek kışlarından kork. Bir şeyleri feda etmek gerekti yaşaman için biliyorum. Üstündeki yüklerden en hafifiydim atıp gittin. En kolay kaybettiğin şey oldu senin sevdan. Ben senin üstüne basmaktan çekindiğin yollarda yürüyorum hala ve sen gördüğün tüm güzel renklere beni benzetiyorsun sonunda. Birbirimizi sevmesek öfkelenmek ne kolay, ne kolay geliyordu sarılmak başkalarına. Sevdiğin tüm şarkıları tekrar tekrar dinliyorum sevgili. İçinde senin olmadığın bir hayata doğru sürükleniyorum. Sen her şeye kulaklarını kapattığına göre, ben de gözlerimi kapattım sana. İçimde, yüreğimde başlayıp ciğerime düşen bir acı var sevgili. Sadakat sadece birlikteliğin tekelinde değilmiş. Yıllar önce ilk kez öptüğün o dudaklar hep senin kalacaklar. Belkide biz her şeyden çok tanrıya inat, ölümsüzlüğüyüz birbirimizin. Ve ikimizde biliyoruz ki ancak biz, sadece biz öldürebiliriz hunharca birbirimizi.

Bir dostun kırık hikayesinden ;)

Hiç yorum yok: