MÜZİK

31 Aralık 2012 Pazartesi

DEFOL GİT. / SENİ ASLA AFFETMEYECEĞİM

Ne 2012 ymiş ama. Bir milat gibi geldin ömrümü böldünde gidiyorsun. Seni iyi hatırlamayacağım beni hoyrat kullandın eskittin gittin. 2010 mesela hiç fena sayılmazdı senle kıyaslarsak. 2008 çok daha başarılıydı aslında ya 2006 en mutlusuydu bile diyebilirim. Gerçek anlamda depremler yaşattın ruhumda... sende en çok gözyaşı vardı. Çok çabaladım yitirmemek için kaybetmemek için umut etmek için. Hiç biri sana yetmedi hep daha fazla hayal kırıklığı, umut çürüklüğü ve baş ağrıları getirdin. Dayanılabilirliğimi bile kontrol etmeden onca kederi üstüme serdin. İçimde 2013e karşı kocaman bir korku bıraktın. İnanamıyorum artık ufacık bir şeyin bile yolunda gideceğine, inanmıyorum artık huzurlu uykuya, inanmıyorum ağlamadığım güne. Deliksiz uykuya hele ihtimal vermiyorum eyvallah sana... Son günlerinde bile yapacağını yaptın. Başını unutur oldum yaşattıklarından... Aslında tuaf ama içimi okuduğunu düşünüyorum. Aklıma ne gelse başıma getirdin dahası var mı? Dilimin ucunda söylemek istediklerim düşecek gibi. Bu soğuk kış akşamında bile bana eziyet ediyorsun düşünceler içinde. Zaman demiştim birazcık zaman. Kalbimde kırılmadık bir yer kaldıysa bir delilik daha yapacağım bu bahar. Ne bir portakal bahçesinde dolaştım, ne de yeni bir film izledim ne zamandır. Öyle değil bahara kadar dayanabilirsem bir delilik daha yapacağım. 2012 seni unutacağım, keşke senin için her hangi bir insan olsaydım. Dağıttıklarının arasına koymasaydın sen beni. Keşke anlamasaydın içimdeki inatçı dili. Hatırladığım bütün güzel günleri yaksak ya; artık sadece kötü olanlarıyla devam ettiğime göre geçmiş ne işe yarar. Sadece kendi Tanrıma değil neredeyse bütün dinlere birden inandım. Sen tuafca zayıflaştırdın hep beni ve ben sığınacak birden çok din buldum. Beni olmadığım bir hale getiren hiç bir şeyi ve hiç kimseyi özür dilemedikleri sürece affetmeyeceğim. Hoş dileselerde affetmeyeceğim.
İşte böyle sende anladın mı? İnsanların birbirleriyle değilde kendi kendilerine konuştuklarını farz etmek çok daha kolay. Yani aslında öyle hastayım ki harfleri kusuyorum. Geleneksel baş ağrılarımla beynimi duvara vurma festivalime beynimin sol lob u katılmıyor bile artık. Tüm yük akciğerimin omuzlarında. Evet yanlış duymadınız. Bir insan ciğeriyle yaşar mış sadece. Okadar çok zihnimle yaşamışım ki 2012 boyunca neredeyse evde hiç yaşamamışım.
Küçümsemek değil nefret etmiyorum da, defol git yeter

Hiç yorum yok: