MÜZİK

5 Eylül 2013 Perşembe

YÜZÜNDE BABASINI KAYBETMİŞ BİR ADAM VARDI

O akşam o yokuştan o kalabalıkla indim. Saat kaçtı bakmadım Meydandan bulvara döndüm o kalabalıkla yürüdüm yürüdüm yürüdüm... Sen beni aradığında ne konuştuk bir türlü hatırlayamıyorum ama yolun sonundaydım galiba. Kendimi istasyon meydanına doğru çevirdim bir anda, el salladım arkadaşlarıma. Yürüyen kalabalığı yara yara ters yönde ilerledim. Kalabalık bana çarptı kalabalık beni yavaşlattı ama durmadım. Tamda o kalabalıktan çıktığım yerde dimdik yüzünü gördüm.
Yüzünde camları pencereleri yıkılmış bir ev, yüzünde işgal edilmiş bir yer vardı. Hüznün sıcak bir ateş gibi yüzüme yansıyordu. Durdum baktım sormadım. Yüzünde babasını yeni kaybetmiş bir adam vardı..... belki de ...... gözlerime baktın oradan çektin beni kendine, keşke dedim kendi kendime gözlerimi de alsaydın gözlerimi  de..

NOT: BİR DOST ANISINDAN ESİNLENİLMİŞTİR

Hiç yorum yok: