MÜZİK

16 Kasım 2013 Cumartesi

AF EDİLMİŞ ŞİİR

Seni bir kaç gündür tanıdığım bir yabancı gibi karşıma alıp,

Bütün dayanıklılığımı yitirdiğim yerde bile umudumu kaybetme ağırlığını
Senin omuzlarında sırtında eklem yerlerinde taşıdıklarının
 taşınılmaz olduğunu
Herkes herşey ve hepsi azaltmışken bizi başka bir yerden çoğaldığımı
Senin uyumayı tercih edip yaşamak istemediklerini, kışa girmiş bir sardunya gibi otur bekle ama n'olur uyuma diyerek
Artık bunlarda mı tüccarların elinde,
Ama sen biliyorsun kılınamadığını her duayla her aşkın
 yapılan birşey olmadığını, aramızdaki yırtılmış dilin
İnsanın en acısı; gizleyemedim yara bere içinde bile
Senin dünya arzun büyüktü çünkü benim uçuk kalbimden
İşte bu yüzden sen tadayım istedin, ben inanayım
İnsanın biryerlerine yapışan yaralarından bir yuva yapayım
Anımsarsan beni kimseye söyleme
Biz boydan boya kelime dolu bir ırmak ve boydan boya bir alacakaranlık koyduk masa üstünde
 otuz santim aralıkta bizim ne gördüğümüzü kim anlayabilecek?
Ben yumuşak tuşlarına basacağım hayatın sen dünyaya yayılan bir hastalık bul,
Ben sırlarını soracagım, yüreklerini arayacağım
Sen yönünü değiştir yolculuğa çık
Ben arka bahçeye ışıklı bir şehir dikeceğim
Sen inanma inat et, ne zordur doğru bildiğini hayatına uygulamak
Tecellinin içinde ecel adaletin içinde zalim durduğunu

Sana, nasıl anlatacağım?


Hiç yorum yok: