MÜZİK

15 Aralık 2013 Pazar

MİM



Ben şimdi içinde bulunduğumuz yüzyılın en yakılası insanıyıM..
Sahi her zaman insan mıyım? Kaçımız kadar?
İsa'nın Çarmıha gerilemediği bir günün ortasında
İçimde bir meydan kan ağlıyor
Sonra bir bilinmez yol kenarında
yol bilmez halde koşayım diyorum
" dermanım kalmamış ki...." oluyor
İçim;   içinde bulunduğumuz yüzyılda yol kenarında sızıp kalıyor

Zor zamanları uzunca yaşayan her bünyenin tepkisi aynı oluyor
Bir gece yarısı pat diye uyanıyor bu yürek
Zor da olsa yürürüm bu yolda teorilerinden
Acı " ya bu döngünün içinden asla çıkamazsam" telaşlarının ev sahibi oluyor
Acı sevgiye bulaşıyor..
Ve nasıl oluyorsa durduğu yerde durmuyor içimde ki Afrika ormanları
Acı ve sevgi senle; tek anlamı buluyor
Sensizliğin henüz bir adı yok
O meydandan geçirmedim ben daha onu..

Orta Doğuyu daha tanımamış bir huzur,
daha acıyla karşılaşmamış günlerimize, nevresim geçirip üstümüzü örtüyorsun
İçimiz gafletsiz, nihayetini buluyor.....
Senli zaman asırlardır sürüyormuş hissi verirken
Bilmem kaç yüzyıllık yürek yükünün hesabı
Sanıyor ki tek gecelik sarılmayla geçiyor
Ah
Ne büyük yanılgı

Senin bana vereceğin bir iç yıkımın,
Yıkmadın ama diyelim ki yıkacağını, yıktın
Benim ancak bu yüzyılın orta meydanında,
taş yolda takılıp düşen bileğimin acısı kadar olabiliyor...
Oysa sana sarılamadığım uzun zorlu yıllar var
Senin üç beş yılda hesapladığın şey asırlardır sürüyor

İyi dinle bak ne diyorum
İçimde ki Orta Meydan seni daha bilmiyor

Sen ki Kanlı coğrafyası Mekke'ye uzanan geniş meydanlardan geldim diyorsun
İçimde bir meydan ,
 Meydanda insanlar
Süreyya'yı taşlıyorlar görüyor musun?

Hangimizin kötü kaderi? tüm bunlar..

bir ses " hayatta ne geçmez ki" soruyor
Hepsinden sonra içinde bulunduğumuz yüzyıl
saçlarımdan sürüklediği beni
o meydanda
yıka yıkıla yakıyor.......

Hiç yorum yok: