MÜZİK

2 Ocak 2014 Perşembe

DİRİLİR

İnsanlar tanıdım kardeş kaybetmiş 6 ay arayla,
insanlar tanıdım iki abla baba ve anneyi kaybetmiş tek kalmış hayatta ,
insanlar tanıdım evlat acısı bir yük dolu kamyonla kapıya gelmiş,
hastane koridorlarında kalbi sökülmüş,
en çok güvendiği 20 yıl sonra sırtından vurmuş,
hep çıktığı yolda düşmüş kaybolmuş,
insanlar tanıdım hayatın tüm yükü sırtında,
hayata yük olmuş yada ....
İnsanlar tanıdım bir şey olmamış gibi gülümser,
insanlar tanıdım güzel şeyleri küçümser,
biri uğruna hayatı adamış,
biri kendine inanamamış,
insanlar tanıdım hüzünle ağlayan
insanlar gördüm gelecek kurmayan,
oturdum yemek yedim onlarla karınları toktu,
dünya açlıkları, gece yarıları , kayıp duyguları...
insanlar tanıdım kokarlar
insanlar tanıdım korkarlar
bakarsın kırgınlar çocuk gibi
sorunca gülerler mahçup gibi
sanırsın dağdır devrilir
yıkarsın
dirilir
hayatıma renk katmış bana öğretmiş insanlar
bir de sevdiğim insanlar
ölmek için gitmek için ocak ayını seçmiş
hep ama hep yağmurlu havada gitmiş
bende unutulmaz insanlar......

Bu gün ölümünün 2. yılı ellerinden öptüğüm, Ruhun şad olsun, melekler sarılsın hiç yalnız kalma..... Hastalığını öğrendiğimizin 3. günü uçağa bindin telaşsızdık. Sarılıp ağlamadık bile. 3 ay sonra seni o gün aradım .. sesin... sesin... haberdar et beni berna dedin. Neyi sordun sen bana bulamıyorum.. Kokun burnumda safran rengi bir şiir , bir televizyon taksidi kaldı aklımda. Seni öyle severdim ki, söyledim mi hiç sana? bilemiyorum... Ellerinden öptüğüm çocukluğumun şen kahkahası.. Hatırlamıyorum söyledim mi hiç sana?
 Hep görmekten korktuğun olacaklar, sen öldükten sonra oldular, haberin oldu mu? Beni mi verecektim sana haberi? Ölünce karşılaşır mı aynı soydan insanlar? Bir tarif kaldı geriye, aklımda bir taksit ve tasrif buldum kendime anlata anlata doyamadığım.......

Hiç yorum yok: