MÜZİK

15 Ocak 2014 Çarşamba

ZİL ZURNA BİR TERANE

" bu şimdi ki zamanın baştan çıkarıcılığı olsa gerek , şimdiki zamanın geçmiş zaman olmasını bekle ne denli mutluyduk anlayacaksın" diye bir cümle okumuştum kitabın birinde.
 O kitabı sonradan çok aradım kitaplığımın içinde hatırlayamadım. Okuduğum onca satır içinde buda vardı. Üzülüyorum. Çünkü bu gün ben hiç bir cümleyi hoyratça ve kolayca bırakıp geçemiyorum.İçimden atamıyorum. Anlamı için direniyorum , yorumluyorum...

Her zaman anlamıyor insan daha gençken hele, aşkta dahil daha ideolojik takılıyor çeperine. Yaşanmış ve yaşanacaklar benimde, yıllar içinde çöktü üstüme. Şaşırmaz oldum bazı cümlelere. Bildiğini zannedip yola devam edenlerin, biriktirdiği anlamlarla yürümesinden bahsediyorum. Biraz senden, biraz benden, çokça da şu hayat denen şu zil zurna terane den. Bizim hayatımızdan...

Anlattığım çok duygu hayalinden söküp attığım anlamların içinde firarımsın demek. Özünü düşünüyorum yaşadıklarımızın. Büyü insanın olgunluk çağlarında çökermiş kalbine.. Hüzün içeriyor sanki bu son cümle. Orantısız yaşanmış yılların ucunda zor şartlar altında birbirimizi tanımak pusula olsun çok şeye

Yönümüz kuzey batımı
Yoksa güneyin ılıman rüzgarlarını mı getirsin hayat bize?
BilMiyorum

Gönül işte
Ben sadece
Cümleler anlatamayacak her şeyi bunu biliyorum



Hiç yorum yok: