MÜZİK

5 Mart 2014 Çarşamba

CEHL

Siz bilmezsiniz....
Bunca kavram bunca insan sağanağı altında dingin,
Bir sayfaya koyup da ruhumu
Gelecek yüzyıllara niçin sunduğumu?

Büyük meydanların yeni tıraş olmuş çehresinden
Hiç bir şeyi değiştiremeden gözyaşları gibi akıp giden
Ben
Ben, belki de
son şairim

Ama bilmenizi isterdim
en azından henüz otuzlu yaşlarıma gelmeden ben..
hayat kendisini bana boydan boya açmış
Yeni yıkanmış geniş bir avlu gibidir

Salınır bir umut hep çatallı yollarda
yüzü sıkıntıyla yarılmış ,
demirden elleri
köpük olmuş erimiş
bir parmaklık parçasıdır insan direnci..
beklerim..

gökyüzünün ağzı; alaycı bir gülüş takınır
kaldırıp başımı bakarım ona
içim
Tanrıdan güzel bir işaret beklerken
biçimsiz bir düşünceyle dolar
Ve tam gözlerimi eğip dünyaya bakacakken ben
güneş ummadığım yerden kocaman doğar

Ben
 öpücük yağmuruna tutarım sözleri
Hani bir sözcük
küçücük kalmış zannederken kendini
büyük yangınlara uygun bir meydan olur yerleşir defterime
genişler belleğim
yürürüm, elden düşme tahtıma
sahici çiçekten bir minder yollar Tanrı altıma,
ve saçlarımda hissederim ben onu
Yusuf'un konuştuğu kuyuya sorarım
çok zamanı birden yaşarım
büyük gülüşlerle
ve korkmam
bir dikine söz gibi; yorulunca yatarım
bu dünyanın bağrına

haddimi aşmışım zaten
gerisini yazamam
bir şiir yutmuşum ki
boğazım param parça....,










Hiç yorum yok: