MÜZİK

17 Mayıs 2014 Cumartesi

GECE

Bu gece aklım bir boşlukta dinlendi
ve dinlendi zihnimin çekirdek yarısı da gün dönmedi...
Bir yakaya yasladım boynumu
tenimin, terimin karaladığı bu kente sustum
Ben ki düş kapanlarının ve
perdelere sızan güneşin arasında bile umut arardım
o yeri arıyorum dedim nereye koydun?
durdum
uçan halıların arasında bir ömür geçiyordu çok belli
soydum hüznü çatlaklarından
ve defalarca
baktım
yok bir türlü bulamadım
sonra kırılan ne varsa yumuşak bir tavırla kendimi okşadım
belki de
içimde devrilen sandallar
artık bir kıyı bulamadılar
hepimizi kral yapan bu saraylardan
mezbahalardan ve zamandan
yine de kaybolmayan o ince yerimi
içimde taşımak sandığımdan
sanılandan zormuş bunu anladım
bunu anladığımda
bütün bir yaşamı anlarım sandım
değilmiş
anlaşılacak değil
yaşanacak şeymiş....



Hiç yorum yok: