MÜZİK

1 Mayıs 2014 Perşembe

ŞEKER..

Sen de al  bak  inan  küserim!...

Hemen yanımda bu sesle irkildim

Kim kime küsüyor ?... diye baktım..

Banaymış...

Mağaza önünde bir tişörte bakıyorum elimde...
Ne kadar acaba diye  düşünürken seslenilen kişinin kendim olduğunu fark edemedim
Tam sağımda duran kapının önünde kendine erik poşetini tezgah yapmış 
  avucundaki renk renk şekerleri bana doğru uzatmış  
Karşımda  gözleri ışıldayan   tertemiz güleç 
Nur yüzlü  köylü bi amca:)

alsana kızım sevmen mi?
dedi  yine yumuşacık bi sesle

Gülümsedim elimde olmadan

 çok sağ olun dedim aldım bi tane
Ve ilerde çantama attım


Yiyemezdim..
Yasadığım toplum şartları bana kimseye güvenmemem gerektiğini ögretmisti
Birisi bi seker uzatıyorsa
ya içinde  bişey varsa düşüncesiyle yaklaşacak kadar paranoyaklaşan  bi neslin üyeleriyiz biz..
Amca çok tatlıydı
Belli ki geldiği yerlerde hiç tanımadıkları
adına tanrı misafiri dedikleri insanları ağırlayan bi kültürün insanıydı
cebindekini hiç düşünmeden paylasan
yüzüne yayılan o tertemiz tebessümüyle insanları kucaklayan  bi tarzın  ...

Biz biraz örseleniyoruz
biraz kirleniyor düşüncelerimiz
Her şeyden herkesten  korkan  şüphe duyan gözlükleri takmışız
giderek  kısılmışız gibi bi yerin içine
giderek yalnızlaşıyoruz

içimde bir yeri o amcaya benzettim
ama o şekeri yiyemezdim

üzücü..

Hiç yorum yok: