MÜZİK

10 Mayıs 2014 Cumartesi

SİMGE'YE


SİMGE ALBAYRAK ANISINA....
ÖZLEMLE..

İçimde bir yara kanıyor gibi Simge kardeş
Mayınlı bir tarladan geçiyorum sürekli
yıllardır bir bardak su içmemiş gibi
sürekli
şehirli çocukların toprak bilmezliği var herkesle aramda
bir şeyi elime alıp sıkıyorum
fazla acılı bunlar diyorum
toprak sandığım mermerden fazla

bulamıyorum insanı insan yapan bir sözü
elim yürekte çıkıyorum dünyaya
inan ki Simge kardeş öyle yapıyorum
içimin kemikleri kırılıyor, kırıldıkça
insanları göremiyorum
ne çok kötülük varmış meğer dünyada
bir bağ evini özletmeye diyorum
şiirlerin bile tadı yok simge kardeş
öyle usançlıyım

şimdi o avlu belkide her sabah yıkanır
portakallar toplanır
limonlar yerleşir seleye
yan evdeki o yaşlı amca
her akşam eklemek taşır evine
hani taşırdı ya
ben içimdeki saksıya su döküyorum
kuşlar eğreti duruyor artık balkonda
bir çocuğun bisiklete bakışı var herkesle aramda
bir şeyi elime alıp sıkıyorum
şehir içinde mezar kuruluyor sanki oracıkta
dağ dayanmaz mı?
bunlar yetmez mi?
 Simge kardeş sen bari yapma
sen ki umut ekercesine gülerdin
biraz yorulmuş
biraz uyumuştuk
bir filmin karşısında
büyük bir orman vardı orada,
 yapma

gökyüzüne bakınca seni hatırlıyorum ne zamandır
bir kaç gram geliyor ölüm
masada elli kuruşluk kağıt
kırılgan yerlerim avucumda
taş taş olduğunu
insan insan olduğunu anlamış gibi
seni tanıyan dünyayı dert etmez derdin ya bana
dünya bunu duymuş gibi..
içime doğru bir savaş var
sen bari yapma......

Hiç yorum yok: